اتفاق روی پل

جا گذاشته ام
نویسنده : قربان بهاری - ساعت ۸:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱٤ اسفند ۱۳۸٦
 

سلام


سريع ميرم سراغ شعر
 

جا گذاشته ام
خودم را همراه دهانی که بوی رفتن گرفته بود
حالا
     مهم
           دستی است که دستگيره را برمی گرداند
            رو به خيابانی که برمی گرداند
            آدم را جای اولش
           زير سقف لبخند و سکوت
                                          کنار گندمزاری که از موهای تو آغاز می شود

جاگذاشته ام
خودم را همراه دستگيره ای که هزار بار خواب خيابان را
مرور کرده است و
با معجونی از لبخند و سکوت
در جنون رفتن                مانده است

جا گذاشته ام
خودم را همراه خيابانی که هزار بار خواب گندمزار را
مرور کرده است و
رسيده به لحظه تعارف ماندن
          زير سقف لبخند وسکوت
                                     کنار گندمزاری که از موهای تو آغاز می شود


عيدتان مبارک خداحافظ تافروردين